Cielęta są wyjątkowym gatunkiem, ponieważ polegają na przyjmowaniu siary w celu zapewnienia ochrony immunologicznej w pierwszych miesiącach życia. Czy refraktometry są dokładnym sposobem szybkiego i łatwego pomiaru transferu immunologicznego u poszczególnych cieląt?

Odpowiednie spożycie siary jest najważniejszym czynnikiem decydującym o zdrowiu, przeżywalności, wydajności i tym samym rentowności w życiu cieląt. Pasywny transfer jest powszechnie używany do opisania zjawiska, w którym cielę nabywa odporność od matki poprzez siarę.

Moje cielęta otrzymały siarę. Jak mogę teraz sprawdzić, czy moje cielęta mają wystarczającą odporność?

Wielu producentów często zadaje sobie pytanie, czy istnieją wizualne sposoby określenia, czy cielę nie przeszło transferu biernego; jednak zwykle wymaga to pobrania próbki krwi, odwirowania próbki w celu pobrania surowicy i bezpośredniego lub pośredniego pomiaru poziomu IgG.

Pośrednim sposobem pomiaru IgG w surowicy jest wykorzystanie refraktometru optycznego lub cyfrowego, który mierzy całkowite białko surowicy (STP). Metoda ta jest uważana za test po stronie cielęcej, ponieważ krew może być pobrana w określonym dniu, odwirowana, a surowica może być umieszczona na refraktometrze, a wynik jest znany od razu.

Ponieważ białko całkowite w surowicy jest łatwo analizowane i dostępne w gospodarstwie, wielu producentów polegało na tym teście w celu określenia poziomu pasywnego transferu u cieląt. Chociaż jest to praktykowane od wielu lat i jest uważane za przydatne narzędzie, wyniki były często błędnie interpretowane ze względu na ograniczenia testu.

Ważne jest, aby zrozumieć, jak działa refraktometr i jaki jest skład badanej surowicy, zanim położy się nacisk na dane z STP. Wierzcie lub nie, ale refraktometry zostały pierwotnie zaprojektowane do użytku w przemyśle winiarskim, piwowarskim i syropów klonowych do pomiaru ilości sacharozy lub cukru w wodzie. Sam refraktometr, czy to optyczny, czy cyfrowy, opiera się na źródle światła i pryzmacie.
Refraktometry Brix zostały zatwierdzone do użytku w gospodarstwie w celu pośredniego pomiaru zawartości IgG zarówno w siarze, jak i surowicy.

U cieląt specjalnie karmionych siarą matki, zastosowanie białka całkowitego w surowicy okazało się wysoce skorelowane z poziomami IgG u cieląt, a także wykorzystywane do identyfikacji niepowodzenia transferu biernego (FTP).
Jednakże, test całkowitego białka w surowicy nie jest przeznaczony do określania statusu biernego transferu u poszczególnych cieląt.

Badanie całkowitego białka w surowicy nie ma na celu udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące statusu biernego transferu u poszczególnych cieląt. Właściwym sposobem wykorzystania tego testu jest raczej poziom populacji i odpowiedź na jedno pytanie: Czy mój program zarządzania siarą działa, czy nie? Godden et al., 2008 najlepiej to opisuje i wskazuje, że wyniki muszą być interpretowane na podstawie grupy lub stada i będą dokładnie odzwierciedlać względny odsetek cieląt z FPT.

Jak dokładnie wykonać test i co oznaczają jego wyniki?

Aby przeprowadzić ją prawidłowo, próbki surowicy powinny być pobrane od co najmniej 12 klinicznie normalnych cieląt
(bez zarazy lub choroby układu oddechowego) między 24 godzinami a 7 dniami życia. Godden et al;, 2008 również wspomina o dwóch metodach określania odsetka cieląt z FTP, gdzie jednym celem jest, aby 80% lub więcej badanych cieląt osiągnęło lub przekroczyło 5,5 g/dL, a drugim, aby 90% lub więcej cieląt było powyżej wartości granicznej 5,0 g/dL.

Zaleca się, aby w przypadku nieproporcjonalnie dużej liczby cieląt z FPT przeprowadzić badanie w celu ustalenia problemów z programem zarządzania siarą.

Ponadto może to obejmować wykorzystanie złotego standardu metody określania rzeczywistego stężenia IgG w surowicy, w której przeprowadza się test immunodyfuzji radialnej (RID).

"...prawidłowym sposobem wykorzystania tego testu jest wykorzystanie go na poziomie populacji i udzielenie odpowiedzi na jedno pytanie: Czy mój program zarządzania siarą prawdopodobnie działa, czy nie działa?".

Czy mogę używać refraktometru do badania cieląt po podaniu produktów zastępujących siarę?

Jeśli podawany jest preparat zastępujący siarę, badanie białka całkowitego w surowicy nie powinno być wykorzystywane do określania statusu biernego transferu, nawet na poziomie populacji. Niedawne badanie przeprowadzone przez Lopeza i in. (2021) dotyczyło dokładności stosowania całkowitych białek surowicy u cieląt karmionych siarą matki i cieląt karmionych preparatem zastępującym siarę na bazie siary. IgG w surowicy było niedokładne lub słabo skorelowane z IgG w surowicy, biorąc pod uwagę cielęta karmione preparatem zastępującym siarę na bazie siary.

W związku z tym, ponieważ wyniki są bardzo zmienne i niedokładne, nie zaleca się stosowania całkowitych białek surowicy podczas monitorowania lub określania statusu poziomu pasywnego u cieląt karmionych preparatem zastępującym siarę. Zamiast tego zaleca się wykonanie testu immunodyfuzji radialnej.

Jakie inne czynniki mogą wpływać na poziom białka całkowitego w surowicy i zmieniać wyniki badania refraktometrem?

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę skład surowicy i niektóre ograniczenia tego, co jest testowane w surowicy. Jeśli chodzi o próbę zrozumienia statusu transferu biernego na podstawie całkowitego białka w surowicy, musimy pamiętać o następujących założeniach:

1. Siara w postaci stałej zawiera około 50% białek (z czego połowa to IgG1).
2. Wszystkie białka siary są nieselektywnie wchłaniane do krwiobiegu (nie tylko IgG).
3. Cielęta, które ssą duże ilości siary, można zidentyfikować poprzez pomiar całkowitego poziomu białka w surowicy, a cielęta z wysokim całkowitym poziomem białka mają wysoki poziom IgG1. Chociaż jest to w pewnym stopniu poprawne, ważne jest również, aby pamiętać, że całkowite białka w surowicy są pobierane po spożyciu siary.

W związku z tym na całkowite białko w surowicy będą miały również wpływ następujące czynniki:

1. Przedwczesne poziomy białek surowicy
2. Ilość wchłoniętego białka (jak opisano w punkcie 1). Im więcej wchłoniętej siary, tym więcej wchłoniętego białka
3. Im wyższy poziom IgG w siarze, tym wyższy poziom białek w surowicy.
4. Czas pobierania krwi.

Jeśli chodzi o poziom białka w surowicy przed ssaniem, niektóre cielęta karmione siarą mają niższy poziom białka całkowitego niż cielęta pozbawione siary (Tennant et al AJVR 1969 30: 345), prawdopodobnie z powodu różnic w stężeniu albuminy, które może wahać się od 1,9 do 3,4 g/100 ml u jednodniowych cieląt (Schultz et al 1971, 35:93). Jest to w dużej mierze powód, dla którego całkowite białko w surowicy cieląt może być wysokie nawet przed spożyciem siary.

Poniższy rysunek przedstawia wiele innych białek w surowicy. Podobnie jak w przypadku pomiaru całkowitej zawartości ciał stałych w siarze, pomiar całkowitej zawartości białek w surowicy cielęcej zakłada, że jeśli poziom białka w surowicy jest wysoki, to poziom IgG w surowicy jest wysoki i odwrotnie. Jednakże, ponieważ IgG jest tylko jednym składnikiem (a nie głównym składnikiem), zmiany w innych frakcjach również wpływają na całkowity poziom białka w surowicy. Innymi słowy, jeśli na przykład cielę urodzi się z początkowo wyższym poziomem albuminy, całkowite białko w surowicy może być wyższe, a IgG może nie wskazywać na wyższy poziom białka.

Podsumowując, ważne jest, aby mierzyć status immunologiczny naszych cieląt, jednak najbardziej praktycznym i dokładnym sposobem na to jest pomiar na poziomie stada. Zamiast skupiać się na wynikach pojedynczego cielęcia, zadajmy sobie pytanie: czy mam zdrowe cielęta? Analizując transfer immunologiczny na poziomie stada, możemy uzyskać wgląd w program siary i stan zdrowia naszych cieląt.

Testy białka całkowitego w surowicy

Mike Nagorske, DVM.

Dyrektor ds. badań, SCCL
[email protected]