Jeśli chodzi o zarządzanie cielętami w gospodarstwie, głównym celem producenta jest posiadanie zdrowych, produktywnych cieląt, które ostatecznie staną się wysokowydajnymi krowami. Aby osiągnąć ten cel, w gospodarstwie należy stosować pewne techniki, które zapewnią, że cielę osiągnie swój pełny potencjał. W tym wydaniu The Colostrum Counsel producenci mogą dowiedzieć się, jak ocenić jakość siary za pomocą refraktometru Brix, a także jak pobierać próbki krwi od młodych cieląt.

The Colostrum Counsel: Praktyczny przewodnik po technikach stosowanych w gospodarstwie w celu zapewnienia zdrowych cieląt

Wiemy, że podawanie cielętom niewystarczających ilości IgG w pierwszym dniu życia skutkuje niepowodzeniem transferu biernego, co zagraża zdrowiu cielęcia. Jednak tylko niewielki odsetek producentów faktycznie ocenia jakość siary, a większość z nich robi to tylko na podstawie oględzin. Niezbędne jest podawanie siary zawierającej co najmniej 50 g IgG na litr, jednak doniesiono, że 16-29% próbek zawiera mniej niż tę ilość (Bartier i in., 2015; Quigley i in., 2013; Morrill i in., 2012). Jak więc możemy zmierzyć stężenie IgG w sposób efektywny czasowo i kosztowo w gospodarstwie, aby zapewnić odporność bierną?

Korzystanie z refraktometru Brix

Refraktometr Brix to skuteczny i przyjazny dla użytkownika sposób określania jakości siary. Refraktometr mierzy współczynnik załamania światła sacharozy (cukru) w roztworze i z tego powodu był historycznie stosowany w przemyśle winiarskim, soków owocowych i cukrowniczym. W odniesieniu do siary, refraktometr Brix pośrednio mierzy stężenie IgG poprzez określenie całkowitej ilości substancji stałych. Ostatnie badania sugerują, że wartość Brixa wynosząca 23 procent powinna być stosowana jako punkt odcięcia dla odpowiedniej jakości siary (Bartier i in., 2015). Optyczne refraktometry Brix są dość niedrogie ($100-$200 CAD) i są tak samo dokładne jak cyfrowy refraktometr Brix, który jest mniej opłacalny ($400+).

Aby użyć optycznego refraktometru Brix:

1. Otwórz pokrywę próbki i umieść kilka kropli siary na obszarze próbki. Po zakończeniu zamknij pokrywę.

2. Patrząc w lunetę refraktometru, trzymaj go pod kątem 90 stopni do źródła światła.

3. Wartość Brix można odczytać pomiędzy jasnym i ciemnym obszarem.

4. Po zakończeniu wytrzyj całą próbkę i oczyść obszar przed testowaniem innej próbki.

Obraz 1.
Igła, igła transferowa i probówka do próżniowego pobierania surowicy.

Obraz 2.
Położenie żyły szyjnej na nieogolonej łydce.

Obraz 3.
Położenie żyły szyjnej na ogolonej łydce.

Pobieranie próbek krwi od cieląt

Teraz, gdy już wiesz, jak testować IgG w siarze, możesz również dowiedzieć się, jak sprawdzić, czy udany transfer bierny rzeczywiście wystąpił u cielęcia. Podczas gdy krew może być pobierana w pierwszym tygodniu życia w celu oceny statusu IgG, może być również pobierana w celu monitorowania obecności choroby w gospodarstwie w dowolnym momencie, a zatem jest to przydatna umiejętność. Pobieranie krwi od cielęcia jest techniką łatwą do opanowania i nie powinno być stresujące ani dla ciebie, ani dla cielęcia.

Chociaż krew jest zwykle pobierana od krów za pomocą żyły ogonowej, żyła ta jest zbyt mała u cieląt, dlatego zamiast niej stosuje się żyłę szyjną. Żyła szyjna nie jest zbyt duża, dlatego należy użyć 1-calowej igły transferowej o rozmiarze 18 lub 20 cali. Najczęstszym sposobem pobrania próbki jest użycie probówki próżniowej z surowicą, więc potrzebny jest również specjalny uchwyt (zdjęcie 1). Igły, uchwyty i probówki powinny być dostępne w lokalnych sklepach z artykułami dla zwierząt, a także można je zamówić online.

Po zebraniu wszystkich materiałów można pobrać próbki krwi od cielęcia, wykonując poniższe czynności:

1. Cofnij tył cielęcia do narożnika. Zapobiegnie to nadmiernemu poruszaniu się łydki podczas pobierania próbki. Pochylając się nad łydką, umieść jedną rękę u podstawy szyi łydki i użyj drugiej ręki, aby rozciągnąć szyję łydki na górnej części uda (zdjęcie 4).
2. Aby znaleźć żyłę szyjną, należy mocno przyłożyć lewą rękę do dolnej części szyi łydki, aby powiększyć żyłę (zdjęcie 2). Powinieneś poczuć, jak żyła "wyskakuje" w rowku szyjnym. Jeśli po raz pierwszy próbujesz pobrać próbkę żyły szyjnej, możesz również ogolić obszar rowka szyjnego na szyi łydki, dopóki nie będziesz mieć pewności co do lokalizacji żyły szyjnej (zdjęcie 3).
3. Po zlokalizowaniu żyły można ją nakłuć igłą. Nie należy nakłuwać bezpośrednio prostopadle do żyły - igłę należy wprowadzić prawie równolegle do żyły (zdjęcie 6). Po wprowadzeniu igły można podłączyć rurkę próżniową do uchwytu. Krew powinna łatwo spływać do rurki. Jeśli krew nie wypływa łatwo, można delikatnie wyregulować igłę, przesuwając ją do przodu i do tyłu, aż krew zacznie wypływać. Jeśli igła wyjdzie całkowicie z żyły z podłączoną rurką próżniową, próżnia zostanie zniszczona i konieczne będzie użycie nowej rurki podczas drugiej próby. Cielę należy nakłuć maksymalnie trzy razy w każdą żyłę szyjną. Jeśli masz trudności z utrzymaniem cielęcia w bezruchu, poproś o pomoc w jego unieruchomieniu. Odwodnione lub chore cielęta mogą mieć mniejsze żyły, które wymagają rzadszego wprowadzania igły do żyły w celu uzyskania przepływu krwi.
4. Pozwolić, aby krew spłynęła do probówki do momentu pobrania odpowiedniej próbki. Po zakończeniu delikatnie wyjmij igłę z żyły i uciskaj miejsce wkłucia przez około 5-10 sekund. Zapobiegnie to tworzeniu się krwiaka (gromadzeniu się krwi) nad żyłą szyjną.
5. Po zakończeniu należy prawidłowo zutylizować igłę i przechowywać probówkę z krwią. Upewnij się, że używasz nowej igły za każdym razem.

Po pobraniu próbki krwi można wysłać ją do analizy zawartości IgG lub zrobić to samodzielnie. Wszystko, czego potrzebujesz do oszacowania stężenia IgG we krwi, to refraktometr Brix, który możesz już mieć do szacowania zawartości IgG w siarze, a także wirówka ($100-$400 CAD) do odwirowania krwi. Po pobraniu od cielęcia, probówka próżniowa z surowicą może być przechowywana w temperaturze pokojowej przez 1-3 godziny, aby umożliwić krzepnięcie krwi. Po skrzepnięciu odwirować próbkę krwi z niską prędkością (np. 3000 x g) przez 20 minut. Aby oszacować zawartość IgG, wystarczy odpipetować kilka kropli supernatantu surowicy (przezroczysta warstwa) na pokrywkę próbki i odczytać wartość Brix. Wartość procentowa Brix jest silnie skorelowana (93%) ze stężeniem IgG w surowicy, a punkt odcięcia, który należy zastosować do udanego transferu pasywnego, wynosi 8,4% (Deelen i in., 2014).

Przesłanie do domu

Nauka pobierania próbek krwi od cieląt i szacowania zawartości IgG we krwi i siarze za pomocą refraktometru Brixa to umiejętności łatwe do opanowania, a korzystanie z tych technik jest opłacalną inwestycją zarówno czasu, jak i pieniędzy. Korzystanie z tych umiejętności w gospodarstwie zapewnia karmienie najlepszą siarą i daje spokój ducha, wiedząc, że udany transfer bierny występuje u cieląt, co zmniejsza ryzyko chorób w gospodarstwie.

Amanda Fischer, MSc.

SCCL i asystent naukowy na Uniwersytecie Alberty
[email protected]

Referencje
Bartier, A.L., M.C. Windeyer i L. Doepel. 2015. Ocena narzędzi do pomiaru jakości siary w gospodarstwie. J. Dairy Sci. 98:1878-1884.
Deelen, S.M., T.L. Ollivett, D.M. Haines i K.E. Leslie. 2014. Evaluation of a Brix refractometer to estimate serum immunoglobulin G concentration in neonatal dairy calves. J. Dairy Sci. 97(6):3838-3844.
Morrill, K.M., E. Conrad. A. Lago, J. Campbell, J. Quigley i H. Tyler. 2012. Ogólnokrajowa ocena jakości i składu siary w gospodarstwach mlecznych w Stanach Zjednoczonych. J. Dairy Sci. 95:3997-4005.
Quigley, J.A., A. Lago, C. Chapman, P. Erickson i J. Polo. 2013. Ocena refraktometru Brix w celu oszacowania stężenia immunoglobuliny G w siarze bydlęcej. J. Dairy Sci. 96:1148-1155.