W gospodarstwach w całej Ameryce powszechną praktyką jest ręczne podawanie siary nowonarodzonym cielętom mlecznym. Mimo, że w zależności od gospodarstwa siara podawana jest od matki lub w formie produktu, każde cielę otrzymuje odmierzoną dawkę siary.

W przeciwieństwie do tego, gdy rodzą się cielęta mięsne, nie są one powszechnie karmione ręcznie, ponieważ hodowcy zazwyczaj polegają na tym, że cielę wyssie wystarczającą ilość siary od matki. Dane pokazują, że średnio tylko 1 na 5 cieląt mlecznych ma nieudany transfer pasywny (FPT), podczas gdy 1 na 3 cielęta wołowe mają FPT. Oznacza to, że nie powinniśmy zakładać, że każde cielę otrzymuje wystarczającą ilość siary od matki w ciągu pierwszych kilku godzin życia.

Aby temu zapobiec, porozmawiajmy o tym, kiedy cielęta powinny otrzymywać suplement siary lub preparat zastępczy, aby jak najlepiej zapewnić cielętom odporność i energię, których potrzebują.

RYZYKO DYSTOCJI

Kiedy cielę rodzi się i spożywa siarę w ciągu pierwszych dwóch godzin życia, może zazwyczaj wchłonąć około 30-40% immunoglobulin (IgG) zawartych w siarze. Ta skuteczność wchłaniania może zostać szybko zakłócona przez stresujące wydarzenia związane z wycieleniem, takie jak dystocja. Cielęta z trudnym porodem lub cielęta z nienormalnie długim czasem prezentacji mogą wykazywać zmniejszone wchłanianie o 20-26%. Oznacza to, że te zestresowane cielęta nie powinny całkowicie polegać na siarze matki i muszą być karmione wyższymi poziomami IgG, aby zaspokoić ich potrzeby w zakresie skutecznego biernego transferu odporności. Ponadto cielęta te są zwykle słabsze i wolniej wstają do karmienia, a opóźnione spożycie siary może również zmniejszyć ich szybkość wchłaniania.

Aby zapewnić, że te zestresowane cielęta otrzymają potrzebną im siarę, zalecamy karmienie przez zgłębnik co najmniej 200 g IgG w ciągu pierwszych dwóch godzin życia. Jeśli w ciągu sześciu godzin od pierwszego karmienia cielęta nie będą chciały ssać matki, zalecamy podanie dodatkowych 100 g IgG.

NOCNE WYPASANIE

Chociaż nie możemy uniknąć narodzin cieląt w środku nocy, możemy być przygotowani do właściwego zarządzania tymi cielętami bez dodatkowego stresu dla hodowcy. Cielęta urodzone w nocy zazwyczaj nie są monitorowane tak dokładnie, jak te urodzone w ciągu dnia. Jak tylko cielę się urodzi, jego wchłanianie IgG osiąga szczyt, a po około czterech godzinach zaczyna gwałtownie spadać. Musimy więc mieć pewność, że cielęta urodzone w nocy nie mają opóźnionego spożycia siary, co skutkuje zmniejszonym wchłanianiem IgG, co naraża je na ryzyko niepowodzenia biernego transferu.

Aby temu zapobiec, cielęta urodzone w nocy powinny być szybko karmione pełnym preparatem zastępującym siarę (200 g IgG), aby osoba czuwająca nie musiała siedzieć i monitorować, jak szybko cielę wstaje do karmienia. Jeśli cielę urodziło się kilka godzin przed tym, jak zostało zauważone, należy je również natychmiast nakarmić preparatem zastępującym siarę, ponieważ nie należy zakładać, że cielę już karmiło, aby otrzymać wystarczającą ilość siary od matki.

ZIMNY STRES

Sezon wycieleń może mieć miejsce w najtrudniejszych warunkach pogodowych. Nowonarodzone cielęta urodzone w niskich temperaturach mogą być narażone na hipotermię. USDA szacuje, że około 95 000 cieląt umiera każdego roku z powodu hipotermii. Najlepszą metodą zapobiegania hipotermii cieląt jest zapewnienie im silnego źródła energii do termoregulacji. Tłuszcz siarowy, występujący wyłącznie w preparatach zastępujących siarę bydlęcą i suplementach, jest najbardziej strawnym i wydajnym źródłem energii, umożliwiającym cielętom metabolizowanie brązowego tłuszczu, z którym się rodzą. Dzięki temu cielęta mogą regulować temperaturę ciała i mają wystarczającą ilość energii, aby się ogrzać.

Można zacząć od dostarczenia cielęciu suplementu siary o wysokiej zawartości tłuszczu siarowego zaraz po urodzeniu. Jeśli w ciągu sześciu godzin od podania suplementu cielę nie będzie chciało karmić piersią matki, należy zastosować dodatkowy suplement, aby zapewnić, że cielę otrzyma łącznie 200 g IgG w ciągu pierwszych ośmiu godzin życia.

JAŁÓWKI PIERWORÓDKI

Jałówki pierworódki mogą mieć kilka problemów w okresie wycielenia. Mogą być podatne na dystocję, jeśli nie zostały wyhodowane z łatwością wycielenia, a także produkują mniejszą ilość siary w porównaniu do krów. Jałówki produkują średnio tylko 3-4 litry siary podczas pierwszego doju, podczas gdy krowy produkują 5-7 litrów. Niska objętość siary u jałówek po pierwszym wycieleniu może narazić ich nowonarodzone cielęta na ryzyko niespożycia wystarczającej ilości siary w ciągu pierwszych kilku godzin, aby osiągnąć udany transfer bierny.

Aby uniknąć tego ryzyka, zalecamy podawanie wszystkim cielętom urodzonym przez jałówki pierwiastki preparatu zawierającego całą siarę. Dodatek ten powinien być podawany dodatkowo do cieląt ssących matkę. Cielęta powinny otrzymać 10% swojej wagi urodzeniowej w objętości siary (na przykład cielę o wadze 40 kg powinno otrzymać 4 litry siary). Spożywając suplement i karmiąc matkę, cielęta powinny osiągnąć tę ilość.

Sezon wycieleń może być stresujący zarówno dla cieląt, jak i hodowców. Chociaż nie możemy przewidzieć, kiedy te wyzwania pojawią się w okresie wycielenia, możemy być na nie przygotowani, mając wysokiej jakości produkty z siary bydlęcej łatwo dostępne w gospodarstwie do użycia, gdy zajdzie taka potrzeba.